دویچه وله: «خودکامگی رژیم رحمان به اندازۀ حملۀ مسلحانه از خاک افغانستان برای تاجیکستان خطرناک است».

امامعلی رحمان با ممنوع کردن فعالیت حزب نهضت اسلامی تاجیکستان بستر مصالحه و گفتگو میان نیروهای داخلی را از بین برد و خودکامگی رژیم رحمان به اندازۀ حملۀ مسلحانه از خاک افغانستان برای تاجیکستان خطرناک است.

دویچه وله: «خودکامگی رژیم رحمان به اندازۀ حملۀ مسلحانه از خاک افغانستان برای تاجیکستان خطرناک است».

امامعلی رحمان با ممنوع کردن فعالیت حزب نهضت اسلامی تاجیکستان بستر مصالحه و گفتگو میان نیروهای داخلی را از بین برد و خودکامگی رژیم رحمان به اندازۀ حملۀ مسلحانه از خاک افغانستان برای تاجیکستان خطرناک است.

نفوذ احتمالی نیروهای اسلامگرا به خاک تاجیکستان یک نگرانی جدی است، اما خطر دیگری هم از جنبۀ داخلی وجود دارد که سیاست­های امامعلی رحمان می‌باشد.

در پاییز سال 2015 فعالیت تنها نیروی مخالف رژیم تاجیکستان یعنی حزب نهضت اسلامی ممنوع اعلام گردید. امامعلی رحمان به این ترتیب بستر مصالحه با نیروهای داخلی را از بین برد؛ چیزی که می‌تواند پس از پایان جنگ داخلی در سال 1997 در تاجیکستان دوباره ثبات این کشور را به خطر بیندازد.

حکومت تاجیکستان همزمان کوشیده است که اسلام مورد نظر خود را در این کشور تقویت نماید. به نظر کارشناسان، این تلاش موجب می‌شود که معتقدان میانه­رو و یا جوانان به سمت رادیکالیسم سوق پیدا کنند. آنان می‌گویند که خودکامگی رژیم رحمان به همان اندازۀ حملۀ مسلّحانه از خاک افغانستان برای تاجیکستان خطرناک است.

تعداد افراطگرایان اسلامی در تاجیکستان کم است، اما احتمالاً می‌توانند تحت تأثیر نیروهای حاضر در افغانستان قرار بگیرند. در افغانستان پس از خروج زودهنگام نیروهای ائتلاف بین‌المللی، جنگجویان اسلامگرا، از جمله نیروهای داعش تقویت شده‌ و طالبان نیز در سال گذشته شهر قندوز را تصرف کردند، جایی که تنها 200 کیلومتر با دوشنبه پایتخت تاجیکستان فاصله دارد.

روسیه همزمان با فعالیت­های نظامی در افغانستان، به این کشور پیام­های سیاسی ارسال می­کند. اواخر دسامبر سال گذشته میلادی، «سمیر کابل اف»، نمایندۀ ویژۀ روسیه در امور افغانستان از ایجاد کانالهای ارتباطی لازم با طالبان خبر داد و گفت: «منافع روسیه و طالبان در مقابله با داعش با یکدیگر همسانی دارد». کابل اف از امکان ارسال سلاح به طالبان نیز گفته بود.

«الکسی مالاشنکو»، کارشناس بخش آسیایی بنیاد کارنیگی می‌گوید: «نباید در ارزیابی این اظهارات مبالغه کرد، اما در عین حال می‌توان دو پیام مهم را از این صحبتها استخراج کرد. نخست اینکه روسیه علاقمند ارتباط با طالبان است، زیرا بعید نیست نمایندگان میانه­رو طالبان در حکومت آیندۀ افغانستان مشارکت داشته باشند. دوّم اینکه روس­ها می‌خواهند به آمریکا بگویند آنچه شما می‌توانید، ما هم می‌توانیم!»

general.images