Э.Раҳмон халқи Кӯлобро фиреб карда, аз онҳо суиистифода бурд, баъд аз президентӣ нобудашон кард!

Эмомалӣ Раҳмон, халқи Кӯлобро фиреб кард, аз онҳо суиистифода бурд, баъд аз президентӣ нобудашон кард!

Эмомалӣ Раҳмон, инсоне бисёр касифу пасту палид аст, ки ҳатто ба касоне ки ӯро президент карданд ва барояш одам кушта, раҳро ҳамвор карданд, кушт.

Яке аз ин одамҳое ки ба Эмомалӣ Раҳмон хар борин хидмат карда, қири халқро баровард, Сангак Сафар, Лангарӣ, Файзалӣ, Чол, Шамол, Ғафор Сидой ва... буданд, ки бинед, оқибаташон чӣ шуд?

Оқибати ин ҳарромзодагон, ки халқи бегуноҳро ба дастури Эмомалӣ Раҳмон куштанд, беғарзи инки худро ҳезуми оташи абадии дузах гардониданд, аз дунё ягон баҳрае набурданд.

Сангаку Файзалӣ дар ҳамон рӯзҳои аввал ба фармони Э.Раҳмон кушта шуда, ягон баҳрае аз дунё надиданд, аммо алҳамдулиллоҳ ки дар оташи дузах сухтаистодаанд ва то абад гирифтори дузах хоҳанд буд. ин шо Аллоҳ!

Ғафор сидой ва Ёқуб Салим даҳ сол бештар аст ки дар зиндонанд, яъне на аз дунё баҳрае дидаанд ва на охирате ободкарданд.

Ин амал- яъне на аз дунё баҳра дидан ва на охират обод карданро- Қуръон “хусрони дунё ва охират” хонда мегӯяд:

خَسِرَ الدُّنْیا وَالاْآخِرَةَ ذلِک هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ

“Дунё ва охираташро хусрон кардааст. Бешак, ин хусрони мубин аст” сураи Ҳаҷҷ, 11.

Ин аблаҳон, ҳам дунёи худро нобуд карданд ва ҳам охирати худро. Барои чӣ? Барои дунёи Эмомалӣ Раҳмон!

Эмомалӣ Раҳмон дар кайфу сафо, аммо ин бадбахтон дар азоби Илоҳӣ!

Хусрони дунёву охират, на фақат барои касоне мисли Сарнгаку Ланграию Файзалию Ғафор Сидою Ёқуб Салим аст. Балки барои ҳамаи касоне аст, ки аз ҳарромзодае чун Эмомалӣ Раҳмон ки душмани дину Худо ва халқ аст, пайравӣ карда, дини худро фидои дунёи Эмомалӣ Раҳмони шайтон мекунанд.

Эмомалӣ Раҳмон баъд аз инки аз ин палидони нобакас истифода бурда, президент шуд, оҳиста оҳиста ҳамаи кулобиҳоро аз вазифа гирифта, гардани гарданғафсҳояшро шикаст ва Данғараю данғарагиро соҳиби вазифа кард.

Хасира дунё вал охира. Золика ҳувал хусронум мубин!

Сиддиқи Акбар

general.images