Эмомалӣ Раҳмон тоғут ва пешвои куфру гумроҳист!

Э.РАҲМОН ПЕШВОИ ТОҒУТ ВА КУФРУ ГУМРОҲИСТ, КИ ҚУРЪОН ИТОАТ АЗ ЧУНИН ШАХСОНЕРО ҲАРОМ МЕДОНАД!

БОЗПАХШ:

ОЁ АЗ Э.РАҲМОН ПАЙРАВӢ ДУРУСТ АСТ, КИ АБДУЛҚОДИРЗОДА БО СӮИИСТИФОДА АЗ ОЯТҲОИ ҚУРЪОН, МАРДУМРО БА ФАРМОНБАРДОРӢ АЗ Ӯ ДАЪВАТ МЕКУНАД?

Ислом дини пок ва муқаддас аст, ки ба унвони охирин дини осмонӣ 1400 сол пеш нозил шуд ва барномаи зиндагии башарро дар қолиби китоби муқаддаси Қуръон баён фармуд. Қуръон китоби инсонсоз, зиндагиофарин ва ҷовидон аст, ки ҳар касе ба он амал кунад саодатманди дунёву охират мегардад.

Дар ин китоб ба касоне ки худро диндор гирифта, аз он сӯиистифода мекунанд то мақому мавқеияту ҷойгоҳ ба даст оранд, лаънат фиристода шуда, азоби дарднокеро ба онҳо ваъда дода аст. Дар ин китоб ба касоне ки Исломро мояи қудрату ҳукумати худ дониста, аз он сӯиистифода карда бар мардум савор шаванд ба шиддат интиқод карда, азоби дардноку ҷонкоҳеро ҷазои онҳо медонад.

Инсоне ки ошкоро фисқу фуҷуру гуноҳу фасод мекунад ва гуноҳу фасодро тарвиҷ медиҳад агар пешвои бошад, Қуръон аз ӯ ба пешвои куфру тоғут ном мебарад, ки қатъан Эмомалӣ Раҳмон мисдоиқи пешвои куфру тоғуту гумроҳӣ ба шумор меравад!

Олимони дарборӣ касонеанд, ки аз номи дин барои худ мақому мансаб ба даст меоранд ва динро малъаба ва бозичаи подшоҳони ситамгару ҷаббор қарор медиҳанд ва бо истифода аз таъбирҳои ба зоҳир динӣ подшоҳи золиму хунхорро сояи Худо муаррифӣ карда, мардумро ба пайравӣ аз он даъват мекунанд ва дар сурати итоатнопазирӣ аз подшоҳи золиму бедин, ҳатто ба хашму қаҳру ғазаби Худо мардумро метарсонанд.

Ин амал, қатъан хиёнати бузурге аст, ки Қуръон 1400 сол пеш ба он ҳушдор дода ва дар оятҳои мутааддид мусулмонҳоро ба ҳушёрӣ ва итоатнопазирӣ аз ҷаббору тоғуту зидди Ислом даъват мекунад.

Эмомалӣ Раҳмон касе аст, ки дин ва Исломро душмани ашаддии худ қаламдод карда, ба ҳамагон ошкоро душмании худ бо Исломро бо бастани ҳазорон масҷиду мадраса, манъи азону Қуръону намоз, манъи сатру ҳиҷобу риш, манъи Ҳаҷҷ барои касоне ки зери 45 соланд ва ҳазорон душмании ошкори дигар бо Ислом баён дошт. Ва қатъан чунин касе аз назари Қуръон, тоғут ҳисоб шуда, натанҳо пайравӣ аз ӯ гуноҳ аст, балки Қуръон мубориза бо тоғутро вазифаи шаръии ҳар мусулмоне медонад.

ИНАК ТАВАҶҶУҲИ ШУМОРО БА ЧАНД ОЯТИ ҚУРЪОН ҶАЛБ МЕНАМОЯМ:

1.Касоне ки ҳукми Худоро ба хости подшоҳон тағйир медиҳанд, фосиқ золиманд; “Ҳамоно касоне ки ҳукми Худоро тағйир медиҳанд, фосиқанд, золиманд,”. (Сураи Моида, ояти 44 ва 45).

2.Золимон, ситамгарон (ва олимони дарборӣ) лаънатшуда ҳастанд; “Онҳо ситамкору золиманд. Ҳамоно ҷазои онҳо лаънати Худо аст бар онҳо”.(Сураи Оли-Имрон, ояти 86 ва 87).

3.Ситамгартарин шахс манъкунандаи азону масҷид аст; “Ва чӣ касе золимтару ситамкортар аз шахсе аст, ки масҷидҳоро манъ мекунад, исми Худо (азон)-ро манъ мекунад ва саъй дар вайронкунии масҷидҳо дорад”. (Сураи Бақара, ояти 114).

4.Ҷазои касоне ки бо Худо ва Расулаш меҷанганд дӯзах аст; “Ҷазои касоне ки бар зидди Худо ва Расулаш меҷанганд ва талош доранд, ки заминро пур аз фасод кунанд, ин аст, ки ба қатл расанд... ё табъид шаванд.. барои онҳо дар охират азоби азим аст”. (Сураи Моида, ояти 33).

  1. Худо фармон додааст, ки аз Ӯ пайравӣ кунед ва аз тоғут иҷтиноб кунед; “Аз Худо пайравӣ кунед ва аз тоғут иҷтиноб кунед”. (Сураи Наҳл, ояти 36).

  2. Фақат бояд аз касе пайравӣ шавад, ки ҳидоятгар бошад; яъне золиму фасодгар набояд пайравӣ шавад; “Аз касе бояд пайравӣ шавад, ки ҳидоятгар аст...”.(Сураи Юнус, ояти 35).

Хонандаи мӯҳтарам худ ба ин оятҳои Қуръон муроҷиат карда хулоса мебарорад, ки аз Эмомалӣ Раҳмоне ки бар зидди Худо ва Пайғамбараш бо бастани ҳазорон масҷиду мадраса, манъи азону Қуръону сатру ҳиҷобу намоз ва... ва ҳамчунин Э.Раҳмоне ки бо рақсу шаробнӯшию тарвиҷи фасод, тоғут аст ва бояд аз ӯ иҷтиноб шавад.Чун пайравӣ аз чунин шахсе инсонро аз Худо дур карда ба дарраи ҳалокати шайтон мерасонад. Худо ба ин амр дар сураи Бақара ояти 257 ишора карда мефармояд: Аллоҳ валийи мӯъминон аст, ки онҳоро аз торикӣ ба тарафи нуру равшаноӣ мебарорад. Касоне ки кофир шудаанд валийи онҳо шайтон аст, ки онҳоро аз нур ба тарафи торикӣ мебарорад. Онҳо асҳоби дӯзаханд...”.

Хабаргузории Востокнюз ба нақл аз Спутник: Саидмукаррам Абдуқодирзода, раиси Шӯрои уламои Маркази исломии Тоҷикистон, бо нашри як матлаб дар бораи хатари ихтилофу парокандагӣ ва аҳамияти ваҳдат изҳори назар кардааст. Ӯ дар сомонаи Кумитаи дини Тоҷикистон шаҳрвандонро ба фармонбардорӣ аз Худо ва Расул даъват намуда, аз хатари низоъ ва ихтилоф ҳушдор додааст. Ба гуфтаи ӯ, кори сулҳ аз ҳама бештар аз роҳбарияти олии сиёсии мамлакат ҷаҳду талошҳои муҳофизати миллату давлатро тақозо мекард, зеро сарнавишти кишвар дар ҳолати пуртаҳлукаи ҳастиву нестӣ қарор дошт.

Манбаъ: Спутник

https://sputnik-tj.com/politics/20180710/1026053236.html

Сиддиқи Акбар

general.images