Баҳси чеҳрашиносӣ дар Қуръон: манзури ояти "Муҷримон аз чеҳраашон шинохта мешаванд" чист?

БАҲСИ ЧЕҲРАШИНОСӢ ДАР ҚУРЪОН: МАНЗУРИ ОЯТИ МУҶРИМОН АЗ ЧЕҲРААШОН ШИНОХТА МЕШАВАНД, ЧИСТ?

Чеҳра ва чеҳрашиносӣ дар Қуръон баҳси бисёр муфассал дорад. Ғараз аз тарҳи ин баҳс ин аст, ки инҷониб як акс аз Рустами Эмомалӣ гузоштам ва бар он навиштам ки Рустам, наркоман, герчик, нашъаманд, афсурдаҳол ва парешонхотир аст, ки худ далел бар ноумедии комил ва ба поёни хат расидани ӯст иншоаллоҳ!

Барои исботи сухани худам дар бораи афсурдаҳол, парешонхотир, герчик будан ва палид будани Рустами Эмомалӣ аз ин илм баҳра мебарам, то кӯрону чоплусони бемантиқи касоне ки кӯркӯрона аз ин ҷурсумаи фасод ҳимоят мекунанд, фаҳманд ва ақлашонро ба кор бурда аз пайи ҳар “герчику таҷовузгар” надаванд.

Баҳси чеҳра ва чеҳрашиносӣ решаи илмӣ дорад, ки ҳам Қуръон дар бораи он оятҳо оварда ва ҳам инки илмҳои башарӣ низ ба хусус дар ҷаҳони имрӯз аз он истифодаи фаровон мебаранд. Ин баҳс дар илми равоншиносӣ, инсоншиносӣ, гунашиносӣ, ҳайвоншиносӣ, хокшиносӣ, заминшиносӣ, улуми технологӣ ва технологияи рӯз ва садҳо илми дигар истифодаи фаровон дорад ва ҳатто дар баҳси амният низ корбурди фаровон дорад.

Ба унвони мисол метавон масъалаи дурбинро дар баҳси амният аз натоиҷи илми чеҳрашиносӣ донист ва ташхиси ҷинояткорон тавассути дурбинҳоро ки ЧИН саросари Душанберо аз он ба манзури ташхиси ҷинояткорон пур кардааст, аз фавоиди илми чеҳрашиносӣ донист.

БАҲСИ ЧЕҲРА ВА СИМО ДАР ҚУРЪОН

Дар Қуръон оятҳои зиёде аст, ки дар он аз чеҳра, рӯй, симо ва калимоте ки ба он ҳаммаъно аст сухан ба миён рафтааст, ки ба унвони намуна баъзе аз онҳоро меоварем:

1.Муҷримон аз чеҳраашон шинохта мешаванд:

يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصِي وَ الْأَقْدامِ

“Муҷримҳо аз чеҳра ва симояшон шинохта мешаванд, пас аз пешонӣ гирифта кашола шуда ба тарафи дӯзах кашонда мешаванд” (ояти 41 сураи Ал-Раҳмон).

2.Чеҳраҳое шодон ҳастанд;

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ

“Чеҳраҳои шодоб ҳастанд” (сураи Қиёмат, ояти 22).

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ

“Чеҳраҳое шодону шодоб, дар хушию рифоҳ, дорои неъмату лаззатанд” (сураи Ғошия, ояти 8).

3.Чеҳраҳое рӯсиёҳ ҳастанд;

وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ

“Баъзе чеҳраҳо рӯсиёҳ (ва шарманда аъмоли худ) ҳастанд” (сураи Зумар, ояти 60).

4.Чеҳраҳое рӯсафед ҳастанд;

تَبْيَضُّ وُجُوهٌ

“Баъҳе чеҳраҳо рӯсафед (дар асари аъмоли нек) ҳастанд” (сураи Оли-Имрон, ояти 106).

5.Чеҳраҳои ғамгин;

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ

“Баъзе чеҳраҳо ғамгину афсурда ҳастанд” (сураи Қиёмат ояти 24).

6.Чеҳраҳои хандон;

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ. ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ

“Баъзе чеҳраҳо шодону хандон, дурахшон ва башшошанд“ (сураи Абас, ояти 38-39).

7.Чеҳраҳои ғуборгирифта ва ғуборолуд;

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ

“Баъзе чеҳраҳо ғуборолуд ҳастанд” (сураи Абас, ояти 42).

Агар тафсири ин оятҳо хонда шавад, қатъан баҳсҳое фаҳмида хоҳад шуд ва маънои баҳси чеҳрашиносӣ барои якояки ҳатто муғризон ва пайравони кӯркӯронаи Рустами “герчик” ҳақиқат равшан хоҳад шуд. Ва ҳақ хоҳанд дод ки чеҳраи Рустами Эмомалӣ, далолат бар герчик будану афсурдадилу парешонхотир буданаш дорад.

МУҶРИМОН АЗ ЧЕҲРААШОН ШИНОХТА МЕШАВАНД

Дар Қуръон, дар ояти 41 сураи муборакаи АЛ-РАҲМОН омада аст, ки мефармояд: “Муҷримон ва табоҳкорон аз симояшон шинохта мешаванд, пас, аз мӯйҳои сар ва поҳояшон кашола карда (ба дӯзах партоб) шаванд”.

Рустами Эмомалӣ чеҳраи нопок ва хабисе дорад, ки ҳар бинандаеро мушмаиз мегардонад. Аз дидани чеҳраи палидаш ҳолати инсон бад шуда, торикӣ ва сияҳчурдагии он инсонро ғамгин месозад, ки чаро инқадар чеҳраи ӯ ғамгину афсурда аст.

Дар афсурда будани ӯ ҳамин бас, ки ҳатто як лабханд ҳам намезанад. Дар пушти нахандиданҳо ва қавоқ андохтанҳои Рустами герчик дунёе аз ноумедӣ, ваҳшат, тарс, афсурдагӣ, бемориҳо ва фикрҳои шайтоние ҳаст, ки бар ӯ мусаллат шуда, хобро аз ӯ рабудааст. Ба ҳамин хотир, ӯ асабониҳол ва пархошгар аст, ки ҳатто занаш низ аз хушунату пархошу доду фарёди равонии ӯ ба танг омада, ҳоли саг дорад.

Сабаб ин аст, ки Рустам аз фарти нашъамандӣ ва героинкашӣ ба охири хат расида, дигар хун алишкарданҳо низ суде ба ҳолаш нахоҳад дошт ва иншоаллоҳ навидбахши хабари хуше барои ҳамаи тоҷикистониён хоҳад буд. Мо низ мунтазири он рӯзе ҳастем, ки хурсанд шавем ва Рустами наркоманро дар тобут бибинем!

Сиддиқи Акбар

general.images