Бахшида ба 65-умин зодрузи кофиртарин шахси Тоҷикистон-Саймумин Ятим

Бахшида ба 65-умин зодрузи кофиртарин шахси Тоҷикистон-Саймумин Ятим

Саймумин ятим инсони оққимодар ва мояи нангу азоби волидайни худ, яҳуди динситез ва кофири ба тамоми маъно аст. Сазовор аст, ки ӯро на Саймумин, балки Сайкофир номид. Чун куфру илҳоду душманӣ бо Ислому Худо аз сару рӯяш меборад ва гӯё зода шудааст, то Исломро решакан кунад, аммо ғофил аз инки:

Чароғеро, ки Эзад барфурузад, ҳар он кас пуф кунад, ришаш бисӯзад

Муддаъӣ хост аз бех канад решаи мо ғофил аз инки Худо ҳаст дар андешаи мо!

Ҳурмати падару модар чунон боло аст, ки дар бисёре аз оятҳои Қуръон канори ибодати Худо қарор гирифта ва фармудааст: “...Инки ғайри Худоро напарастед ва ба падару модаратон некӣ кунед!” (сураи Исро, ояти 23).

Касе ки мояи ранҷу азоби падару модар шавад, аз нигоҳи Ислом ин фарзанд оққи волидайн аст. Ва касе ки оқи волидайн шавад аҳли дӯзах аст. Хизмат ба падару модар зинда ё мурда будан надорад ва дар ҳар ду ҳолат инсон метавонад оққи волидайн шавад. Инсоне ки тамоми умр ба падару модари худ хизмат карда бошад, аммо баъд аз маргашон ба ёди онҳо набошад, дар ҳаққашон дуою садақа накунад, чунин инсоне низ оққи волидайн мешавад.

Аммо Саймумин Ятим илова бар инки дар зинда будани волидайнаш мояи ранҷу азобашон буд, дар мурдаи модараш низ куфру илҳоди худро ба ҳамагон ба намоиш гузошт ва барои ҷанозаи модараш гуфт, “беҷаноза ҳамихе барен гурш кнен, ино ҳамаш друғай, на Худое вуҷуд дора на қиёмату азобе!”. Ба ҳамин хотир Сайкофирро оққимодар хондан бисёр ҳам сазовор аст.

Лаънати Худо бар Сайкофири оққимодари динситези яҳудизода!

Сиддиқи Акбар

general.images