this is a title for here

Суханронӣ
8 April 2018

Ҷумҳурии Исломӣ ҷангеро бо дунё оғоз накардааст, балки худи будани Ҷумҳурии Исломӣ яъне ормонҳо ва аҳдоф ва шиорҳое, ки дар Ҷумҳурии Исломӣ матраҳ аст -ки хулоса мешавад дар ҳукумати дин, хулоса мешавад дар ҷомеаи динӣ- душман дурусткун аст, душмантарош аст, ҷанг ба роҳандоз аст. Ин ҳамон ҷанги маъруфи ҳақ бо ботил аст, ки дар тули таърих будааст; ин чизи ҷадиде ҳам нест; ҳарҷое, ки нағма ва замзамаи тавҳид баланд шуд ва адолат матарҳ шуд, душманоне дар онҷо бавуҷуд омадаанд; ин махсус ин рузҳо ва ин даврон нест.
Абъоди ҷабҳаи ботил бо якдигар ҳамкорӣ мекунанд, яъне ҳам ҳамкорӣ мекунанд ва ҳам тарафдор пайдо мекунанд; касоне имзо мекунанд ҳарфҳои инҳоро ва гуш мекунанд ва ба дунболи инҳо ҳаракат мекунанд; ин тавр ҳаст. Мо дар Ҷумҳурии Исломӣ шиорамон иборат аст аз тавҳид, аз вилоятуллоҳ ва авлиёуллоҳ, адолати иҷтимоӣ, такрими инсон; ин шиорҳое, ки мо дорем ва дунболашон ҳастем, инҳо аст ва инҳо душман дорад. Мо бо зулм мухолифем.

وَکَذٰلِکَ جَعَلنا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا شَیاطینَ الإِنسِ وَالجِنِّ یوحی بَعضُهُم إِلىٰ بَعضٍ زُخرُفَ القَولِ غُرورًا ۚ وَلَو شاءَ رَبُّکَ ما فَعَلوهُ ۖ فَذَرهُم وَما یَفتَرونَ * وَلِتَصغىٰ إِلَیهِ أَفئِدَةُ الَّذینَ لا یُؤمِنونَ بِالآخِرَةِ وَلِیَرضَوهُ وَلِیَقتَرِفوا ما هُم مُقتَرِفونَ (1)

"Ва ҳамчунин барои ҳар паёмбаре душманоне аз шаётини инсу ҷин қарор додем. Барои фиреби якдигар суханони ороста ваҳй мекунанд. Агар Парвардигорат мехост, чунин намекарданд. Пас бо тӯҳмате, ки мезананд, раҳояшон соз."
کونا لِلظّالِمِ خَصماً وَ لِلمَظلومِ‌ عَونا (2)

"Душмани золим ва кумаккунандаи мазлум бошед!"

Мо ин мактабро дорем; хасми золимем, авни мазлумем. Ин мавзеъ, табъан душман ба вуҷуд меоварад, душмани ба вуҷуд иеоварад, ҷанг ва даъво ба роҳ меандозад; ин ҳаст.

KHAMENEITJ.INFO

7 April 2018

Дар ин муборизаи ҳақ бар ботил, пирузии қатъӣ ва ҳатмӣ бо ҷибҳаи ҳақ аст. На имруз, балки дируз, имруз ва фардо, ҳарҷо чунин муборизае бавуҷуд биёяд, пирузӣ бо ҷибҳаи ҳақ аст, машрут ба чанд шарт, агар аҳли ҳақ ва касоне, ки тарафдори ҳаққанд, ният кунанд, ҳиммат кунанд, сабр кунанд, истодагӣ кунанд, мубориза кунанд, бетардид пируз хоҳанд шуд; ҳарҷое, ки ин иттифоқ афтодааст -аз даврони пеши таърих- ин тавр аст. Дар мавриди Анбиё ҳам ҳаминтавр аст; бале мо дар мавриди Анбиё ҳам дорем мавориде, ки онҳоро ба қатл расонидаанд, нобуд карданд, масхара карданд ва корҳои монанди инҳо карданд, аммо дар худи Қуръон ва дар ривоятҳо, маворидеро дорад, ки Анбиё муваффақ шуданд, мусаллат шуданд; ин ба хотири ҳамин аст, ки шароит фарқ мекардааст. Онҷое, ки тарафдорони ҳақ сустӣ кардаанд, беаҳамиятӣ кардаанд, онтавр шудааст; онҷое, ки субот, истиқомат, мубориза, басират ва монанди инҳоро доштаанд, пируз шудаанд; яъне дар тули таърих ҳаминтавр аст. Имруз ҳам ҳаминтавр аст; имруз ҳам вақте, ки ин ҳаракат, ин наҳзат ба василаи Имоми бузургавор шуруъ шуд, мардум ҳам пайравӣ карданд, омаданд дохили майдон; пир, ҷавон, мард, зан, қишрҳои мухталиф, ҷойҳои мухталиф вориди майдон шуданд; аз кушта шудан натарсиданд, истодагӣ карданд, пируз шуданд. Дар ҷанг ҳам ҳаминтавр, дар ҳар ҷойи дигар ҳам, ки ба истилоҳ ин ҳимматро карданд, мусалламан пирузӣ ба даст омадааст имруз ҳам ҳаминтавр аст; имруз ҳам агар мо ба шароити дуруст амал бикунем, пирузӣ ҳатмӣ аст. Дар Қуръони Карим оёте, ки ин нуктаи қатияти пирузиро ба мо ёдоварӣ мекунад ва таълим медиҳад ва хабар медиҳад зиёданд; аз ҷумла ояҳои:
اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم (1)
لینصرنّ اللَّه من ینصره (2)
والعاقبة للمتّقین (3)
Ин ояҳо дар чанд ҷой такрор шудааст, инҳо ҳама нишондиҳандаи ҳамин масъалаанд.

1) Сураи муборакаи Муҳаммад (с.а.в.в) ояи 7
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُركُم وَيُثَبِّت أَقدامَكُم
Тарҷума:
Эй касоне, ки имон овардаед, агар Худоро ёрӣ кунед, шуморо ёрӣ хоҳад кард ва пойдорӣ хоҳад бахшид.
2) Сураи муборакаи Ал-ҳаҷ ояи 40
الَّذينَ أُخرِجوا مِن دِيارِهِم بِغَيرِ حَقٍّ إِلّا أَن يَقولوا رَبُّنَا اللَّهُ ۗ وَلَولا دَفعُ اللَّهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ لَهُدِّمَت صَوامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَواتٌ وَمَساجِدُ يُذكَرُ فيهَا اسمُ اللَّهِ كَثيرًا ۗ وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيزٌ
Тарҷума:
Онҳое, ки ба ноҳақ аз диёрашон ронда шудаанд, фақат ин буд, ки мегуфтанд; «Парвардигори мо Худои яктост?» Ва агар Худо баъзеро ба василаи баъзе дигар дафъ накарда буд, дайрҳову калисоҳо ва куништҳову масҷидҳое, ки номи Худо ба фаровонӣ дар он бурда мешавад, вайрон мегардид. Ва Худо ҳар касро, ки ёриаш кунад, ёрӣ мекунад ва Худо тавонову пирӯзманд аст!
3) Сураи муборакаи Ал-аъроф ояи 128
قالَ موسىٰ لِقَومِهِ استَعينوا بِاللَّهِ وَاصبِروا ۖ إِنَّ الأَرضَ لِلَّهِ يورِثُها مَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ ۖ وَالعاقِبَةُ لِلمُتَّقينَ
Тарҷума:
Мӯсо ба қавмаш гуфт: «Аз Худо мадад ҷӯед ва сабр пеша созед, ки ин замин аз они Худост ва ба ҳар кас аз бандагонаш, ки бихоҳад, онро ба мерос медиҳад. Ва оқибати нек аз они парҳезгорон аст!»

KHAMENEITJ.INFO

3 April 2018

 Ман мехоҳам масъалаи ҳиҷобро зикр кунам ва ишора кунам: пулҳои зиёде харҷ

2 April 2018

Он касоне, ки конуни хонаводаро таҳқир мекунанд,

1 April 2018

Дар муқобили он (зани Исломӣ), як улгуи инҳирофӣ вуҷуд дорад, ки дар давраҳои мухталифи замон мутафовит будааст: имруз он улгуи иноҳирофӣ, улгуи зани ғарбӣ аст. Дар ин даврае, ки мо зиндаги мекунем, баҷоӣ ҳамаи хусусиёти барҷаста ва мумтозе, ки дар зани Исломӣ мушоҳтда кардем, хусусият ва имтиёзи умдаи зани ғарбӣ имруз ин аст, ки битавонад назари мардонро ҷалб кунад ва дар маърази лаззатҳои мардон қарор бигирад. Лизо шумо мебинед шохисаи зани ғарбӣ, имруз иборат аст аз бараҳнагӣ. Дар маҷлиси расмӣ, ки мард ва зан ширкат мекунанд, мард бояд комилан пушида бошад, зан бояд то ҷое, ки мумкин аст ба самти бараҳнагӣ пеш рафта бошад; онҳам лар маҷлиси расмӣ! Ҳоло дар муҳити иҷтимоъ, ки равшан аст. Ин вазъият марбут ба ин давраҳои охири ғарб-Аврупо-Амрико- аст; дар гузашта интавр набуд. То он ҷое, ки мо хабар дорем ва иттилоъ дорем, то 150 соли пеш ё 120 соли пеш, албатта ҳиҷоб ба маънои исломӣ дар онҷо набуд, аммо бетафовутӣ, бараҳнагӣ ва бебанду борӣ мисли имруз дар зани ғарб вуҷуд надошт. Инки ин чӣ сиёсате аст, ки ҷомеаи ғарбиро ба ин самт кашидааст ва ҳадафаш чист, ҷоӣи баҳсҳои тулонӣ дорад; аммо ҳоло ҳақиқат ин аст: зани ғарбӣ мазҳари масраф, ороиш, ҷилвагарӣ дар муқобили мардон ва василаи ҳаяҷони ҷинсии навъи мард ва ҷинси мард аст. Бақияи ҳарфҳо, ки мезананд, мисли масъалаи адолати ҷинсӣ ва ин ҳарфҳо, ҳама ҳарф аст ва зоҳири масъала аст, ботини масъала он аст. Шунидед, ки теъдоди қобили таваҷҷуҳе аз бонувони соҳиб мақоми ғарбӣ, дар ҳамин чанд моҳи қабл аз ин, яке пас аз дигарӣ эълон карданд, ки дар даврони ҷавонӣ, дар ҷараёни масоили идорие, ки дар онҷоҳо узв будаанд, бо зӯр ва бо хушунат мавриди суӣ истифода қарор гирифтаанд; инро ба забон оварданд, гуфтанд. Инҳо занҳои маъмулӣ ва оддӣ нестанд; занҳои барҷастаи ғарбианд. Ислом ба василаи ҳиҷоб дарро бар руӣ он масире, ки ҷинси занро ба ин туқтаи инҳироф бирасонад бастааст; иҷозат надодааст. Ҳиҷоби исломӣ василаи ҳифзи зан аст; ҳиҷоб василаи маҳдуд шадани зан нест.

KHAMENEITJ.INFO

 

31 March 2018

Дар бораи мақоми воло ва ғайри қобили тавсифи духтари Пайғамбари

4 March 2018

Дар амри шаҳодат ончи муҳим аст ин аст касе омода шавад ҷони худашро

1 March 2018

Дар фазилати ҳазрати Сиддиқаи Кубро (Фотимаи) саломуллоҳи алайҳо ҳамаи мусулмонон

1 March 2018

Муҳимтарин кори аслие ки инқилоби Исломӣ кардааст, иваз кардани

Пурбоздидтаринҳо

All rights reserved This website is owned 2017